Alles Is Energie

Hoe meer energetisch bewust je wordt, des te meer ga je jezelf realiseren hoe wonderlijk alles in zijn  werk gaat. Het is enkel dat je op het moment suprême nooit weet wat je wezenlijk aan het doen bent, maar een tijdje of een langere tijd daarna, lijkt het logisch dat je doende was de puzzelstukjes op de juiste plek in je innerlijke puzzel te leggen.  Als voorbeeld neem ik een periode ergens midden jaren negentig, toen het idee een boek te schrijven zich aandiende. Niet lang daarna besloten mijn buren een nieuwe PC te kopen, een Windows gestuurde PC. Ze vroegen mij of ik geïnteresseerd was in hun oude PC en natuurlijk zei ik “ja graag, dank je wel!” Zo snel als het stukje machinerie over de drempel kwam, kwam er onmiddellijk een stroom aan inspiratie op gang.

Mijn gids stond me bij door me te vertellen hoe dit alles te beginnen; maak een tijdlijn en plaats er alles in de juiste volgorde in. Zodoende was die issue snel in orde en kwam het verhaal als vanzelf.

Mijn verhaal, mijn groei, mijn bewustzijnsontwikkeling en alles dat er passeerde over die snelweg.  Ik begon te schrijven en dat deed ik 9 maanden achter elkaar, het leek bijna op een zwangerschap, het kreeg vorm en het groeide, kreeg een definitieve vorm en ging naar de uitgever. Het basis manuscript was klaar in 1996. Ik printte het en gaf het aan mensen die het wilde lezen en vroeg hen aantekeningen te maken over het verhaal, maar ook schrijffouten er uit te halen.

Het punt was echter dat het niet zo makkelijk was een titel te vinden. Vreemd genoeg is dat mijn in schrijfproductie zijnde tweede  boek  al een titel heeft, terwijl ik nog maar één hoofdstuk geschreven heb.  Uiteindelijk kwam ik op Verenigd Zielenrijk. Maar dat was slechts één issue die opgelost was, het volgende was het vinden van een pseudoniem, want ik wilde het per definitie niet uitbrengen onder mijn eigen naam, dit om de simpele reden dat ik niet wilde dat de personages in het boek herkenbaar zouden zijn in het dagelijkse leven, ook al hebben ze allemaal een andere naam, dan nog …

En uit het niets kwam er Cormaël, met pen en papier ter hand schreef ik mijn geboortenamen onder elkaar.

Cornelia
Maria
Elisabeth

En het was een eureka moment, sindsdien is het Cormaël, en als je die naam ziet dan denk je automatisch aan mij. Ware het niet dat vreemde omstandigheden  zich voor deden omtrent deze naam. Ik kon natuurlijk uitgaan van het geboortenaam feit, maar alles gebeurt met een reden, redenen aangestuurd vanuit een Hogere Dimensie en zelfs vanuit vorige levens.

Zo lang ik me al kan herinneren heeft het Schotse landschap me altijd diep geraakt, ik huilde bittere tranen bij het zien van de Schotse Hooglanden. De reden hiervoor liet zich uitleggen op het moment dat iemand het volgende in mijn oor fluisterde ‘We came from far behind te stars ever imaginable and we landed in Scotland.’ Per direct begreep ik dat mijn eerste Aardse incarnatie plaats had in Schotland en dat ik daarom altijd heimwee naar huis kreeg bij het zien van dat landschap. Hoe vreemd het ook mag klinken maar het wonderlijkste in die tijd overkwam me op de website ancestry punt com punt au. Op een bepaald moment voerde ik de naam Cormaël in de google zoekbalk en de naam kwam tevoorschijn in een totaal voor mij tot op dat moment onbekende url. En natuurlijk klikte ik die en zodoende kwam ik op een website waar allerlei families en hun leefomgevingen te voorschijn kwamen. En het is niet moeilijk te raden verder, er was slechts 1 familie die in de omgeving van Lanarkshire ergens in het midden van de 19e eeuw leefde met de achternaam Cormaël. Dit waren Australische emigranten. Toeval? Misschien, maar waarschijnlijk niet.

Hoe dan ook de naam werd me toegestuurd en er was een link met Schotland zoveel was wel duidelijk. Dit alles vond plaats in 1997. Tien jaar later kon ik het pas allemaal aan elkaar linken, op de dag dat Michael aan het voeteinde op mijn  bed zat ineens en de rollercoaster ride begon!

Verbazingwekkend! En talloze gebeurtenissen over de jaren heen werden opeens helder. Te veel om te vertellen in dit schrijven. Enkel dit; in 1997 kwam de naam Cormaël tot mij, in de tijd dat Michael stierf, op het moment dat onze ziel zich gedeeltelijk herenigde in 2007 begon ik artikel na artikel te schrijven in zo’n vaart dat ik soms dacht dat het wel automatisch schrift leek. (ook mijn boek ging naar de uitgever na 10 jaar!) De meest wonderlijke informatie vertelde hij me, soms terwijl ik aan het schrijven was maar ook persoonlijke boodschappen, enkel voor mij. Er waren ook dingen bij die ik mocht verifiëren bij zijn zus nadat hij mij de weg gewezen had naar haar e-mailadres.

Het was mij er om te doen de artikelen te ondertekenen met onze namen, maar om één of andere reden voelde dat niet op zijn plaats, omdat er wereldwijd zoveel mensen zijn die zijn naam kennen, en voor mij IS hij niet Michael Hutchence maar WAS hij Michael Hutchence, voor mij is hij de lieve, liefdevolle, vriendelijke en tedere ziel die mijn schouder zo nu en dan aanraakt. Mijn zielsessentie. De hereniging met je zielsessentie is het meest dierbare Godgegeven dat kan ik je verzekeren. Maar ik had natuurlijk niet zomaar iets gevraagd, en met zijn hulp kwam ik tot de naam die ik hem gevraagd had. En opnieuw ontstond er een pen en papier moment, je begrijpt het al … verbazing …

Cornelia and Michael  …  Cormaël ben ik niet enkel, dat zijn WIJ!

© Cormaël 2011 22/11